Tule namakaće teksty z małkich wuknjenskich jednotkow w hamtskim łopjenje Slepjanskeje gmejny za naposkanje a wospjetowanje. Móžeće sej wšitke sady najprjedy w slepjanšćinje a potom w hornjoserbšćinje naposkać.
Ten cas co jeno doprjodka.
Čas chce jenož doprědka.
Die Zeit will nur vorwärts gehen.
Tak kracamy z nim.
Tak kročimy z nim.
So schreiten wir mit ihr.
Což wón jenraz ćinjeso, to wón tež zasej zyjo.
Štož wón jónu přinjese, to wón tež zaso wozmje.
Was sie einmal bringt, das nimmt sie wieder weg.
Glědamy curik na stare lěto.
Zladujemy wróćo na stare lěto.
Wir schauen zurück aufs alte Jahr.
A změjomy něnt nowu gluku.
A změjemy nětk nowe zbožo.
Und werden nun neues Glück haben.
Toć ćěnjomy z wjeselenim do nowego lěta a dźěkujomy se!
Tuž ćehnjemy z wjesołosću do noweho lěta a dźakujemy so!
Drum ziehen wir mit Frohsinn ins neue Jahr hinein und bedanken uns!
Powješamy gromadźe lětko?
Pyšimy zhromadnje hodowny štom?
Schmücken wir zusammen den Weihnachtsbaum?
Pomagam ći z tym.
Pomham ći z tym.
Ich helfe dir dabei.
Pój, mej natwarimej žłobik.
Pój, mój natwarimoj žłobik.
Komm, wir (beide) bauen die Weihnachtskrippe auf.
Dźěći cakaje na ruprechta /
rumpricha.
Dźěći čakaja na rumpodicha.
Die Kinder warten auf den Weihnachtsmann.
Comy zaspiwać rjany spiw.
Chcemy rjany spěw zaspěwać.
Wir wollen ein schönes Lied singen.
Winšujom wam šym žognowane gódy a strowe nowe lěto.
Přeju wam wšěm žohnowane hody a strowe nowe lěto.
Ich wünsche euch allen gesegnete Weihnachten und ein gesundes neues Jahr.
Za chylku budźo adwentny cas.
Za chwilku budźe adwentny čas.
Noch ein Weilchen, dann ist Adventszeit.
Bałdy zaswěćimy prjenju swěcku.
Bórze zaswěćimy prěnju swěčku.
Bald zünden wir die erste Kerze an.
Póten tu drugu, tśeću a štwórtu.
Potom druhu, třeću a štwórtu.
Dann die zweite, dritte und vierte.
Cakamy na dźěćetko.
Čakamy na dźěćatko.
Wir warten auf das Christkind.
Słyšyćo ten zwónjašk?
Słyšiće tón zwónčk?
Hört ihr das Glöckchen?
Dźěćetko gładźi šyckim licy.
Dźěćatko majka wšitkim licy.
Das Christkind streichelt allen über beide Wangen.
Chto tebjo witśe do pěstowaŕnje dowjezo?
Štó tebje jutře do pěstowarnje dowjeze?
Wer bringt dich morgen in den Kindergarten?
Chto jo će dźeńsa wótholował?
Štó je će dźensa wotewzał?
Wer hat dich heute abgeholt?
Móš ty dźeńsa južont ćezpołnja domoj?
Móžeš dźensa hižo připołdnju domoj?
Bist du heute Mittagskind?
Greta, twója mama jo how!
Greta, twoja mama je tu!
Greta, deine Mama ist da!
Tyma starjejšyma stej se narodźiłej (jeden) gólc a (jena) gólica.
Staršimaj staj so narodźiłoj (jedyn) hólc a (jedna) holca.
Den Eltern wurden ein Junge und ein Mädchen geboren.
Ten wóz stej dwaj kónja ćěnułej.
Wóz stej dwaj konjej ćahnyłoj.
Den Wagen haben zwei Pferde gezogen.
Ta spa ma dwě hoknje a dwóje dźurja.
Tuta stwa ma dwě woknje a dwě durje.
Dieses Zimmer hat zwei Fenster und zwei Türen.
Wóna móžo ho jenom tydźenju tśoje knigły ćelazować.
Wona zamóže w běhu jednoho tydźenja tři knihi přečitać.
Sie kann innerhalb einer Woche drei Bücher durchlesen.
Jeno štyrjo aby pěćo su na dźěło ćišli.
Jenož štyrjo abo pjećo su na dźěło přišli.
Nur vier oder fünf sind zur Arbeit gekommen.
Pěć gólicow jo w chorje sobu spiwało. / Pěć gólicow su w chorje sobu spiwali.
Pjeć holcow je w chórje sobu spěwało.
Fünf Mädchen haben im Chor mitgesungen.
Dźeseć kaznjow jo Bog swójomu ludoju dał.
Dźesać kaznjow je Bóh swojemu ludej dał.
Zehn Gebote hat Gott seinem Volk gegeben.
Ćidźotej sobu k Brjezańskemu jazoroju?
Přińdźetaj sobu k Brězowskemu jězorej?
Kommt ihr beiden mit an den Halbendorfer See?
Jo! Comy skatować aby wakeboardować?
Haj! Chcemy skatować abo wakeboardować?
Ja! Wollen wir skaten oder wakeboarden?
Za wakeboardowanje jo mi dźeńsa cu zyma.
Za wakeboardowanje je mi dźensa přezyma.
Zum Wakeboarden ist mir heute zu kalt.
Derje, da zyjomy swóje skatery sobu.
Derje, da wozmjemy swoje skatery sobu.
Gut, dann nehmen wir unsere Skates mit.
Zady w gunje stoji pcołnica.
Zady w zahrodźe steji pčólnica.
Hinten im Garten steht ein Bienenhaus.
Glědaj, te pcoły lětaje nutś a wen.
Pohladaj, te pčołki lětaja nutř a won.
Schau mal, die Bienen fliegen rein und raus.
Wóni tež hobnožkuje.
Wone tež wobnóžkuja.
Sie höseln auch.
Widźiš? – Tam jo prošk na tych zadnych nožkach.
Widźiš? – Tam je próšk na tych zadnich nóžkach.
Siehst du? – Da ist Pollenstaub an den Hinterbeinchen.
Bjez pcołow njeby te bomy měli tak wjele sadu.
Bjez pčołkow njebychu te štomy telko sadu měli.
Ohne Bienen würden die Obstbäume nicht so gut tragen.
Mjod na skibu a do teja – to mam rad(a).
Měd na pomazku a do čaja – to mam rady.
Honig auf die Schnitte und in den Tee – das mag ich.
Wótanknjom swóju dźěłarnju.
Wotamknu swoju dźěłarnju.
Ich schließe meine Werkstatt auf.
Z hamerom móžoš gózdź do sćěny zabić.
Z hamorom móžeš hózdź do sćěny zabić.
Mit dem Hammer kann man einen Nagel in die Wand einschlagen.
Z klěšćami móžoš hućěgać gózdźe ze sćěny, ale klěšć njejo k nicomu.
Z klěšćemi móžeš wućahać hózdźe ze sćěny, ale klěšć njeje k ničom.
Mit der Zange (klěšće) kann man Nägel aus der Wand herausziehen, aber eine Zecke (klěšć) ist zu nichts gut.
Drjowo wórdujo rězane, ale chlěb wórdujo krajany.
Drjewo rězamy, ale chlěb krajemy.
Holz wird gesägt, aber Brot wird geschnitten.
Sekerka jo mjeńša až sekera a ma krotše toporišćo.
Sekerka je mjeńša hač sekera a ma krótše toporo.
Das Beil ist kleiner als die Axt und hat einen kürzeren Stiel.
Mójo motorske ma dokusow motor – zaklěte, poklěte!
Moje motorske ma wobškodźeny motor – zaklate, poklate!
Mein Motorrad hat einen Motorschaden – verflucht und zugenäht!
Kajke wjedro budźo witśe?
Kajke wjedro budźe jutře?
Wie wird das Wetter morgen?
Jo ći was tež tajke aprylske wjedro?
Je pola was tež tajke aprylske wjedro?
Ist bei euch auch so ein Aprilwetter?
Jo wenkoch zyma abo ćopło?
Je wonka zyma abo ćopło?
Ist es draußen kalt oder warm?
Wenkoch jo dźeńsa jare ćopło.
Wonka je dźensa jara ćopło.
Draußen ist es heute sehr warm.
Słuńcko swěći a derje grjo.
Słónčko swěći a derje hrěje.
Die Sonne scheint und wärmt gut.
Pój wen, to jo tak šwarnje!
Pój won, to je tak krasnje!
Komm raus, es ist so herrlich!
Kokošy a honeki radźi w pěsku grjebaje.
Kokoše a honače rady w pěsku hrjebaja.
Hühner und Hähne scharren gern im Sand.
Kokošy zernka štypaje.
Kokoše zornjatka dypaja.
Die Hühner picken Körner.
Naše kokošy njesu nam fryšne jaja k snědanjoju.
Naše kokoše njesu nam čerstwe jeja k snědani.
Unsere Hühner legen uns frische Eier für’s Frühstück.
Rano spiwa honek.
Rano spěwa honač.
Am Morgen kräht der Hahn.
Mjerc tež gusto jěšći šyru brodu pokazujo.
Měrc tež husto hišće šěru brodu pokazuje.
Der März zeigt oftmals noch einen grauen Bart.
Dyž w mjercu kokula wóła a baćon klapoco, budźo ćopłe nalěto.
Hdyž w měrcu kokula woła a baćon klepoce, budźe ćopłe nalěćo.
Wenn im März der Kuckuck ruft und der Storch klappert, wird’s ein warmer Frühling.
Naše gósće bałdy ćidźe.
Naši hosćo bórze přińdu.
Unsere Gäste kommen bald.
Pomagaš mi, to blido ćirychtować?
Pomhaš mi blido kryć?
Hilfst du mir, den Tisch zu decken?
Ja som južont pěć talarjow stajiła.
Ja sym hižo pjeć talerjow stajiła.
Ich habe schon fünf Teller hingestellt.
Holujoš ty ten jědźny grat a głažki?
Póńdźeš ty po jědźny grat a škleńcy?
Holst du das Besteck und die Gläser?
„Pawoła (25.1.) zymu zawóła.“
„Pawoła zymu zawoła.”
„Der Paulustag ruft die Kälte herbei.“
Tak praji buŕska kaznja.
Tak praji burska kaznja.
So sagt es eine Bauernregel.
wółać; ja wółam, my wółamy
wołać; ja wołam, my wołamy
rufen; ich rufe, wir rufen
My wółamy do nowego lěta:
My wołamy do noweho lěta:
Wir rufen ins neue Jahr:
Njech budźo měr a wjesele!
Njech budźe měr a wjeselo!
Möge es Frieden und Freude geben!
Tež spokojnosć a sprawnosć.
Tež spokojnosć a sprawnosć.
Auch Zufriedenheit und Gerechtigkeit.